เมื่อชีวิตคือการเรียนรู้ พึ่งเข้าใจว่าหลังจากส่งงาน จบโทตามที่ตั้งไว้
มีน้องบอกว่า "หนูยังไม่อยากเรียนหรอก กลัวชีวิตพังเหมือนพี่ คงได้เลิกกับแฟนแน่ๆ" ฮ่าๆๆ
แต่หลังจากนั้น ชีวิตมีเวลาว่างเยอะเลยนะ
รู้และเข้าใจว่าเราควรทำอะไรก่อนหลังดี
 
ผมเริ่มเรียนภาษาพม่า ผ่านยูทูปมาได้ซัก 2-3 อาทิตย์ละสนุกดี
เอิ่ม ใครมีเพื่อนพม่าแนะนำบ้างอ่ะ แถวบ้านก็ไม่ยักจะมี
ตามนั้นเลยครับ เมื่อวันที่โลก Social ไม่ใช่คำตอบ 
เมื่อทุกอย่างคือการแบ่งปัน
จริงหรือมันคือการแบ่งปัน หรือเราแปลมันเฉยๆว่าการแบ่งปัน
 
รู้สึกถึงคำพูดของคุณพีเลย(เจ้านายเก่า)
ที่เคยโทรมาหาแล้วบอกว่า "ดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นนะ"
 
อีกไม่กี่อาทิตย์ก็จะเรียนจบแล้ว เย้ๆๆๆๆๆ
พึ่งกดคีย์บอร์ดส่งไฟล์บทความเข้าระบบไปเมื่อไม่ถึง 5 นาทีนี้เอง
หลังจากสู้จนแทบท้อมาหลายปี
หลังจากดรอปส่งงานเพราะต้องผ่าตัด
แล้วก็มาเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง
อีกไม่กี่วันเย้ๆๆ ดีใจกับมหาลัยอินเตอร์ที่เค้าว่ายากนัก
แต่ยิ่งเรียนมาก อ่านมาก รู้มาก ก็ยิ่งเข้าใจมนุษย์ที่เวียนวนอยู่ในวงจร
นี่ละหนอทำไมเค้าเรียกว่า "คน"
 
อยากอ่านหนังสือที่ชอบ อยากดูหนัง อยากเยอะแยะ ฯลฯ
(เขียนอะไรไม่รู้จับใจความไม่ได้ 555)
เด็กสมัยนี้พูดยังไงกันนะ
ว่าแต่ มันเปลี่ยนธีม ลงรูปยังไงน่ะ.... โอย
 

กลับมาแล้วว มั้ง!!!!

posted on 16 May 2015 19:09 by kemkem
แล้ววันนึง ผมก็พึ่งเข้าใจว่าที่นี่สถานที่ที่เหมาะกับผมมากกว่า เพราะ social ไม่ใช่คำตอบสำหรับผมละ :)
หลายคนอาจจะมีวันที่ครบรอบปี ทั้งดีและไม่ดีปะปนกันไป
แม้เวลาจะเปลี่ยนไป เราทุกคนเติบโตขึ้น อะไรหลายๆอย่างเข้ามาในชีวิต
แต่เราจะวัดมันอย่างไรล่ะ...
 
มีเพลงละครเพลงนึงที่นึกขึ้นได้อยู่เสมอๆ เสียงดังก้องอยู่ภายในหู
ความรู้สึกที่มันยังรู้สึกได้แม้ว่าตอนนี้หูทั้งสองข้างมันจะทำหน้าที่ได้ไม่ดีเท่าเดิม
แต่ความรู้สึกมันก็ยังคงอยู่
.. How do you masure a year in the life ....
เราจะวัดวันที่ผ่านไปยังไงล่ะ  
...In day light ...In sunset ...In inches ...In cup of coffee...
 
สำหรับผม 525,600 นาที ที่ผ่านไปนี้มีแต่ความลำบากและทรมาน
คำว่า..."ทรมาน"... ตั้งแต่ผมเกิดมา ถ้าคนที่รู้จักผมดีจะทราบว่าแทบจะไม่มีคำนี้ออกมาจากปากเลย
ไม่ได้แปลว่าชีวิตนี้มีแต่ความสุขสบาย หรือไม่มีความทุข์ใดๆ
แต่คำนี้มันมีแต่สร้างความลำบากให้ชีวิต
มันเหมือนเรากำหนดตัวเองไว้เสียแล้วว่า จากนี้ไปเราจะพบกับคำว่า "ทรมาน"
 
แต่คราวนี้ผมได้เข้าใจแล้วว่า ความทรมานเป็นอย่างไร
เวลาพูดคำนี้ออกมามันคงไม่ชิน
มันเรียกน้ำเสียงที่สั่นเครือ และน้ำตาที่เตรียมจะไหลออกมาได้
ตอนนี้ผมทำใจกับมันแล้วครับ
ดูแลตัวเองกันด้วยนะครับทุกคน
 
--------------------------------------
 
 
http://youtu.be/hj7LRuusFqo
 
ยอมรับว่าบางครั้งก็ท้อแท้มาก
เข้าใจแล้วว่าการคิดสั้นเพียงแค่เสี้ยววินาทีเป็นอย่างไร
แต่พอกลับมาอ่านในนี้ก็รู้สึกตื้นตันใจ อาการท้อแท้ที่มีอยู่ก็หายไป
ขอบคุณทุกคนมากครับ
 
เดี๋ยวผมจะมาเล่าตั้งแต่ต้นให้ทุกคนอ่านกัน ตั้งแต่เริ่มต้น ก่อนการผ่าตัด นอนนิ่งๆขยับไม่ได้เกือบสัปดาห์ การนอนไม่หลับกว่า 4-5 วัน อยากเดินแต่กลับรู้ว่าเดินไม่ได้ อาการอัมพฤษที่เหมือนเราใส่ชุดประดาน้ำมองเห็นทุกอย่างรับรู้ทุกอย่างแต่เราสั่งร่างกายไม่ได้ มองเห็นภาพซ้อนที่เวลาเห็นคนเยอะๆแล้วยิ่งทำให้เครียดมาก จากคนที่ไม่เคยกลัวเข็มเดี๋ยวนี้โดนฉีดยา ความดันในเลือดจะขึ้นสูงเองจะเลือดทะลักทุกที
 
 
 

ชีวิตแบบนั่งๆนอนๆ

posted on 05 Feb 2013 08:35 by kemkem in LIFE
แวะมาบอกข่าว เผื่อคนที่อยากรู้ ว่ายังไม่ตายครับ 555+ รอดตายมาได้อีก หมอยังว่าเลยพระเจ้าช่วย!! เพราะก้อนเนื้องอกใหญ่มาก และเสียเลือดมาก ต้องขอบคุณทีมงานดีๆที่ทำให้รอดมา ตอนนี้นั่งๆนอนอยู่กะบ้านยังไม่พร้อมจะทำงาน ไม่รู้ว่าจะได้ทำงานเมื่อไหร่ นี่ก็ผ่านมา 7 เดือนแล้วมั้ง สรุปอาการตอนนี้ก็หูด้านขวาคงดับสนิทละทำใจไว้ละ หน้าที่เบี้ยว ตอนนี้เหลือปากนิดหน่อย เพราะหน้าไม่มีแรงก็ตอนนี้ฝังเข็มมันทุกวัน นี้ก็รอบที่ 40 ครั้งละ.. แขนขาเริ่มปกติละ ยังยิ้มได้และก้าวเดินไปต่อครับ แม้ว่ามันจะเสียดายกับสิ่งที่ผ่านมา....

ชีวิตไฮโซจริงๆ

posted on 26 May 2012 07:18 by kemkem in LIFE
เป็นคนไม่ชอบกินข้าวนอกบ้าน ทำเองอร่อยกว่า แต่ มักได้กินแพงๆหรูๆตลอดๆ (ข้างทางอร่อยกว่า)
เป็นคนที่ชอบเที่ยวเอง แนวเถื่อนๆ บุกป่าผ่าดง แต่ เค้าชอบพาไปเที่ยวต่างประเทศ (เราก็สมยอมไรงี้)
ชอบเดินตลาด ดูชีวิตผู้คน แต่ แถวบ้านมีห้างสรรพสินค้าไฮโซมาตั้งก็เดินกันไป (ไม่รู้ไปไหน)
ติดนิสัยชอบห่อข้าวแม่มากิน แต่ ที่นี่ชอบพาไปกินข้าวตามห้าง (กินข้าวกับไข่ต้มเรายังว่าอร่อย)
ชอบเดินตลาดนัดใส่เสื้อผ้าไม่เกิน 199 แต่ คนที่นี่ซื้อของเเพงได้ (ก็เค้าว่าทำงานหนักจ่ายหนักเนอะ)
 
ป่วยทั้งที เลยโดน โรคยาก หมอเเพงสุด โรงพยาบาลหรูสุด
เฮ้ออ.....  ชีวิตหนอช่างไม่มีความยุติธรรม
 
 
ปล. หมอบอกเป็นเนื้องอกในสมอง ขนาดใหญ่มาก ไปเบียดกับเนื้อสมอง
ต้องผ่า 12 ชั่วโมง หมอ 3 คน 
ในความโชคร้ายยังมีโชคดี ได้ทีมหมอมือดี ยังพอมีค่ารักษาจากคนใกล้ อายุยังไม่มาก คงสลบไป 1-3 วัน
ได้ลองตามความใฝ่ฝันเลย เครื่องสเเกน MRI สมอง ที่เหมือนกับเข้าไปในอุโมงอวกาศ 
โรงพยาบาลสุดหรูแพงโคตรไปลองซิ ว่าจะหรูสมค่ารักษามั้ย 
กลัวอย่างเดียวน่ะ กลัวปากเบี้ยว T T