เค็ม-เค็ม-มันส์-มันส์

เป็นคนไม่ชอบกินข้าวนอกบ้าน ทำเองอร่อยกว่า แต่ มักได้กินแพงๆหรูๆตลอดๆ (ข้างทางอร่อยกว่า)

เป็นคนที่ชอบเที่ยวเอง แนวเถื่อนๆ บุกป่าผ่าดง แต่ เค้าชอบพาไปเที่ยวต่างประเทศ (เราก็สมยอมไรงี้)

ชอบเดินตลาด ดูชีวิตผู้คน แต่ แถวบ้านมีห้างสรรพสินค้าไฮโซมาตั้งก็เดินกันไป (ไม่รู้ไปไหน)

ติดนิสัยชอบห่อข้าวแม่มากิน แต่ ที่นี่ชอบพาไปกินข้าวตามห้าง (กินข้าวกับไข่ต้มเรายังว่าอร่อย)

ชอบเดินตลาดนัดใส่เสื้อผ้าไม่เกิน 199 แต่ คนที่นี่ซื้อของเเพงได้ (ก็เค้าว่าทำงานหนักจ่ายหนักเนอะ)

 

ป่วยทั้งที เลยโดน โรคยาก หมอเเพงสุด โรงพยาบาลหรูสุด

เฮ้ออ.....  ชีวิตหนอช่างไม่มีความยุติธรรม

 

 

ปล. หมอบอกเป็นเนื้องอกในสมอง ขนาดใหญ่มาก ไปเบียดกับเนื้อสมอง

ต้องผ่า 12 ชั่วโมง หมอ 3 คน 

ในความโชคร้ายยังมีโชคดี ได้ทีมหมอมือดี ยังพอมีค่ารักษาจากคนใกล้ อายุยังไม่มาก คงสลบไป 1-3 วัน

ได้ลองตามความใฝ่ฝันเลย เครื่องสเเกน MRI สมอง ที่เหมือนกับเข้าไปในอุโมงอวกาศ 

โรงพยาบาลสุดหรูแพงโคตรไปลองซิ ว่าจะหรูสมค่ารักษามั้ย 

กลัวอย่างเดียวน่ะ กลัวปากเบี้ยว T T

แวะเข้ามาบอกข่าว เผื่อจะได้เป็นห่วงกัน 

หมอบอกว่า มีก้อนเนื้อขนาดใหญ่ในสมอง

เดี๋ยวอาทิตย์หน้าคงมาสรุปกันว่า ฉายแสง คีโม ผ่าตัด

ต้องทำยังไงกันบ้าง อาจได้ไปเที่ยวกรุงเทพกันเร็วๆนี้หล่ะนะ

^^

แต่ผมสุขภาพจิตแข็งแรงดีครับ ไม่ต้องห่วง

ช่วงนี้โรครุมเร้ามาก อย่างที่ไม่เคยคิดว่าจะเป็น

หน้าเพื่อนคนนึง ผุดแวบขึ้นมา "แต่เราเคยเห็นจริงๆนะ คนที่ทำงานจนตาย"

ไอ้เรามันคนเชื่อว่า งานหนักไม่เคยฆ่าคนซะนี่...

 

ตอนนี้ 

1. ความดันโลหิตสูง

2. ปลายประสาทหูเสื่อม

3. แคลเซียมในหูชั้นในหลุด

วันๆก็เวียนหัวเซไปเซมาเหมือนคนเมาเหล้า ตลกดีหนอชีวิต

 

และแล้ววันนี้ก็มาถึง ใบสั่งหมอหลังจากตรวจมาสารพัดโรค หลังจากหาหมอมามากกว่า 10 ครั้ง

มีใบสั่งให้อาทิตย์หน้า ไปสแกนสมอง (MRI) เพื่อตรวจหาเนื้องอกในสมอง

 

หยุด.....

อย่าเศร้า แม้ว่าลึกๆในใจก็แอบเครียด แอบกลัว แต่ไม่ว่าผลการตรวจจะเป็นอย่างไร

มันทำให้เรารู้สึกดีมากขึ้น เพราะอย่างน้อยพอมาเจอกับตัวเองทำให้เข้าใจอย่างแท้จริง 

ว่าชีวิตคนเรามันสั้นขนาดไหน 

 

ชีวิตมันสั้นนัก ทำทุกอย่างอย่างเต็มที่นะครับ

"Tomorrow never come"

ตื่นขึ้นมาเมื่อไหร่ก็เป็นวันนี้ทุกที Cr. อ สมยศ

 

ปล.. อย่าเครียดมาก เพราะที่ผมเป็นอย่างนี้ก็เพราะเครียดมากนั่นแหละ คิดบวกเอาไว้นะ :)

 

เป็นเรื่องแปลกของคนที่นี่ กินส้มตำตอนเย็นก็หาว่าแปลกเค้าไม่ทำกัน ใส่เสื้อชมพูก็ว่าไม่แมน ไปเที่ยวคนเดียวก็ว่าอันตราย 

 

สงกรานต์นี้ก็เลยว่าจะไปเที่ยวพม่าแบบคนเดียว มันแปลกตรงไหนหว่า ไหนๆก็ไหนๆละ เค้าก็ว่าบ้า ขอไปชาร์ทพลังหน่อย....

 

 

 

 

แว่วๆมาว่าเรียนหนังสือจะจบแล้ว ใช้เวลามา 2 ปี กำลังลองกลับมาดูว่าความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นมันเปลี่ยนไปยังไง............. 

เรื่องดีๆ ในเรื่องร้ายๆ คงต้องเรียกอย่างนั้นมั้ง

ตอนนี้ชีวิตมี  7 วัน กับคิวงานที่รัดเอี๊ยด

ทำงาน เรียน 

ใจนึงมันก็เหนื่อย บางทีก็อยากขอยอมแพ้

แต่ถ้าไม่มีกำลังใจดีๆจากคนรอบข้างก็คงแย่อาจจะขอวางมือไปแล้ว

เรื่องไม่ดีแต่เป็นเรื่องใหญ่ๆ ก็คงเป็นเรื่องของใจเรื่องเดิม

ช่วงนี้อยู่ในระหว่าง กระเสือก กระสน ที่จะมีชีวิตอยู่ให้ได้ เพียงลำพัง

ส่วนการงานก็ถือว่าอยู่ในเกณท์ดีมาก การเรียนก็ถือว่าอยู่ในเกณท์ไม่เลวร้ายอะไร

ถึงจะหนักหน่อยแต่ว่าอย่างน้อยมันก็ช่วยทำให้ยุ่งจนลืมคิดอะไรหลายๆอย่างไปได้

แม้ช่วงเวลานึงก็ยังดี

 

แต่ทว่าเรื่องดีเรื่องใหม่ก็คือ พึ่งได้ไปเที่ยวมาครับ

นับว่าเป็นการเที่ยวที่เต็มอิ่มครั้งแรกในหลายรอบปีเลย

เรียกว่าไม่ใช่ชาร์ทแบทแล้ว เรียกว่าเปลี่ยนแบทเลยดีกว่า 

ไม่ได้รู้สึกอย่างนี้มานานแล้วครับ ความจริงก็กลับมาซักพักแล้วแต่ว่า

ไม่มีเวลาเลย ไม่มีเวลาแม้กระทั่งเอารูปมาดูจริงๆจังๆ

 

ถือเป็นของขวัญกับการเซ็นสัญญา 20 ปี

ก็ได้ไปเที่ยว "ญี่ปุ่น" แต่รอบนี้พิเศษกว่าครั้งอื่นๆตรงที่

14 วัน 12 คืน จุใจ ค่าที่พัก ที่กิน อาหารดีๆ แบบมีสปอนเซอร์

เดี๋ยวจะมาเล่าให้ฟังนะครับ

 

เหนือเรื่องแย่ๆก็คงมีเรื่องดีๆอยู่บ้างแหละ.......olive juice