เจ้านายเก่า..

posted on 20 Jan 2010 22:46 by kemkem in NewJourney

เมื่อวันก่อนเจ้านายคนที่ผมพูดถึงอยู่บ่อยๆ นี่แหละโทรมาหาครับ
ก็มาทักทาย สอบถามว่าเป็นยังไงบ้าง พอดีแกพาลูกค้ามาสำรวจเส้นทางแถวนี้ แล้วจะเลยไปลาว กัมพูชา เลยอยากชวนมาเจอกันซักหน่อย
แต่น่าเสียดายที่วันรุ่งขึ้น ผมต้องไปเชียงใหม่ตั้งแต่ตี 4 เลยอดได้เจอกัน
เพราะไม่ค่อยได้คุยกัน ก็เลยคุยกันยาวเลยครับ รู้สึกดีมากครับ..
แถมแกยังพูดให้กำลังใจทำงาน แล้วก็แนะแนวทางให้ อีก

“เสียงเค็มดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมากนะ
อย่างเค็มไปได้อีกไกลนะ ผมดีใจด้วย”

ไอ้ส่วนตัวผมก็ได้แต่เป็นปลื้มครับ
คำชมจากคนที่เราเคารพมันก็เป็นกำลังในการทำงานได้เป็นอย่างดีเลย

.................

มีอยู่หนนึงที่เราจัดงานเลี้ยงให้ลูกค้าหลังจากสัมนาในเขตภูมิภาคเอเชียที่กรุงเทพ เป็นบริษัทไฟฟ้าขนาดใหญ่แล้วเราก็ต้องจัดให้อย่างดี จำได้ว่าพักแต่โรงแรมหรูริมน้ำเจ้าพระยา อย่างโอเรียนเทล เพนนินซูล่า แชงกรีล่า แล้วเราก็ต้องล่องเรือลำใหญ่ชมบรรยากาศแม่น้ำเจ้าพระยายามค่ำคืน มีเรือยอร์ชสำหรับผู้บริหารระดับสูง มาเทียบท่าที่ ราชนาวิกสภา จัดเลี้ยงตอนกลางคืน ชมวิววัดพระแก้วของเรา งานหรูเชียว

แต่วันนั้นวุ่นวายมากสำหรับผมและเจ้านาย ได้แต่ยืนลุ้นกันแทบทุกนาที ตอนที่เรารอเรืออยู่ลิบๆอีกซัก 15 เรือก็จะมาเทียบท่า อีเจ๊ผู้ดูแลของบริษัท ที่มาดูแลกรุ๊ปนี้ก็มาถึงก่อน แล้วก็สั่งให้เราเปลี่ยนจากโต๊ะดินเนอร์ เป็นยืนกินแบบค็อกเทล พูดง่ายๆก็คือที่กรูเซทโต๊ะไว้ สำหรับสองร้อยกว่าคนมันให้เก็บให้หมดภายใน 15 นาที เหลือแต่เก้าอี้นิดหน่อย …..เวรของกรรม เดชะบุญที่เราใช้โรงแรมที่ทำงานมืออาชีพ แม้ว่าแทบจะรากเลือดก็ทำได้ทันก่อนเรือเข้ามาเพียงชั่วอึดใจ แต่สุดท้ายไม่อยากจะบอก ว่ามันให้เสริมโต๊ะใหม่อีกรอบ คือให้เอาโต๊ะทยอยกลับมาไว้เหมือนเดิม เฮ้ออ…. ไม่หมดเท่านี้ เราคาดว่ามันจะราบรื่นแล้ว แต่ว่าก่อนลูกค้าจะกลับ ผู้จัดการเรือวิ่งหน้าตาตื่นมาบอกว่า เรือสตาร์ทไม่ติด ……เจ้ากรรมทำยังไงดี เลยต้องถ่วงเวลาลูกค้าให้เลิกกันช้าๆ กว่าเรือจะสตาร์ทติดก็ใช้เวลาซักครึ่งชั่วโมงได้….

ผมจำได้ว่าลูกค้าไม่ได้รู้สึกกับเหตุการณ์อะไรที่เกิดขึ้นว่าเบื้องหลังเป็นยังไง แต่ที่ผมเห็นแล้วจำได้แล้วก็นึกขำตลอดเลยก็คือภาพ หัวหน้าผมควักผ้าเช็ดหน้าออกมา เช็ดหน้าทีนึง เช็ดแว่นทีนึง แล้วก็บ่น ใจเย้นนนนใจเย็นน นับครั้งไม่ถ้วนเลย…มันน่ารักจริงๆเลย

.........

ช่วงนี้อากาศก็หนาวครับ ใจคนก็หนาวเย็นไปด้วย
การอยู่คนเดียวนี่มันเหงาจริงๆเลย
ใจมันไม่เปิดรับใครเลยครับ เหมือนกับว่ามันรออะไรซักอย่าง
รออย่างไม่มีจุดหมาย.....

Comment

Comment:

Tweet

แก...คิดถึงว่ะ
อย่ามาอิจฉาฉันเลย
ตอนนี้จะอดตายอยู่แล้ว
เงินเดือนหมดแต่ต้นเดือน
เศรษฐีต้นเดือนจริงเราsad smile
...
ไว้คราหน้าแก้ตัวใหม่
ส่งพีซีหา ยังอยู่ที่เดิมนะแกน่ะ
..
ไอ้คนข้างกายฉันตอนนี้นี่
ไม่พิเศษแต่เพิ่มไขมันว่ะconfused smile

#8 By sofa on 2010-03-11 10:02

5555+

#7 By Bb on 2010-01-21 15:18

เป็นความรู้สึกที่ดีดีจริงๆ เนอะพี่เค้ฒ
กำลังใจดีดี

และเป็นกำลังใจให้ค่ะ ให้จุดหมาย และสิ่งที่รอคอยมาถึงนะค่ะ
แต่วันนี้ทำให้เต็มทีนะพี่

สู้ๆcry

#6 By finch on 2010-01-21 13:00

มาทัน ฮี้วววว

พอนึกสภาพออกคับ (งานบริการเหมือนกันนี่) ยังจำความรู้สึกแบบว่า ใจจริงอยากกระทืบลูกค้าให้แบนติดดิน แต่ก็ต้องยิ้มมมมม พูดจาดีๆ ได้เสมอคับ (ไม่รู้ทำไปได้ยังไงสิน่า...)

รออีกเดี๋ยวนะคับ เดี๋ยวอาจจะมีอะไรไปหานะเทอว์~มั่งก็ได้ หุหุquestion

#5 By cosmoguy on 2010-01-21 10:19

เจ้านายดีๆนี่หายากจริงๆเลยนะ confused smile

#4 By bakabo ลั๊ลล๊า~ on 2010-01-21 09:23

รอฉันรึเปล่า...อิอิ
วันนี้มาอ่านเรื่องแล้วรู้สึกมีกำลังใจทำงานเยอะเลยนะ
เด๋วนี้ฉันก็ต้องบอกตัวเองอยู่บ่อยๆ
ว่าให้ใจเย็นๆและอดทนนะนอดทน
แต่บางวันก้เพี้ยนได้เหมือนกันนะ555
...
อากาศที่นี่ก็หนาวและมีฝยด้วยล่ะแก
ตื่นเช้ามาอาบน้ำแทบจะวิ่งผ่านน้ำได้
แต่ก็สดชื่นดียังอากาสมันหนาว
แกก็รัใจรักษาตัวให้ดีนะ
ไว้เก็บเงินได้สักก้อนแล้วจะขึ้นไปเป็นภาระนะ
จุ๊บๆ

#3 By sofa on 2010-01-21 09:05

พอจะนึกภาพหัวหน้าออกคะ big smile


ถ้าตอนนี้ใจไม่เปิดรับใคร ก็ทนหนาวกายหนาวใจไปสักพัก คงจะรอคอยการมาเยือนของใจอีกหนึ่งดวงแน่ ๆ big smile
ตลกที่บรรยายภาพ ผจก.เรือค่ะ

นึกถึงภาพอาจารย์ที่ รร.เลยbig smile

#1 By flocon on 2010-01-20 22:55