ความฝัน...

posted on 06 Apr 2010 22:11 by kemkem in LIFE

ในเวลาที่ผมนอนหลับ ผมมักจะฝันเรื่องเดิมๆซ้ำๆ… ฝันว่าต้องปั่นจักรยาน ต้องออกแรงอย่างเหน็ดเหนื่อย เพื่อที่จะตามหา หรือหนีอะไรซักอย่าง ปั่นไปโดยที่ปลีน่องรู้สึกอ่อนล้า กล้ามเนื้อขาแทบไม่มีแรงจะเหยียบที่วางเท้า แต่ว่าก็ต้องปั่นต่อไปเรื่อยๆ ไม่มีที่สิ้นสุด… เหนื่อยใจแทบขาด อยากจะให้มันสิ้นสุดสักที แต่ว่ามันก็ไม่สิ้นสุด

เมื่อสมัยเด็กผมมักจะถูกเลี้ยงโดยให้อยู่คนเดียว ดูแลตัวเอง ทำกับข้าวกินเอง เฝ้าบ้านริมแม่น้ำที่มีสวนกว้างๆ ตอนกลางคืนก็มีแต่เสียงนกเสียงจั๊กจั่นเป็นเพื่อน ส่วนเพื่อนแถวๆบ้านผมก็คงไม่ต้องถามเพราะเพื่อนรุ่นๆเดียวกันก็ไม่ได้คลุกคลีเล่นกันตั้งแต่เด็ก

คิดจะเรียนที่ไหน… ทำยังไง.. ผมก็สมัครเองเรียนเองมาตลอด ผมจำได้ว่าเข้า ม1 โรงเรียนประจำจังหวัด วันที่สมัคร ผมก็อาศัยเพื่อนๆไปสมัครด้วยกัน แล้วก่อนวันรายงานตัวก็มีการจับฉลากพ่อแม่ก็มาส่งแล้วก็ไปต่างจังหวัด ต้องกลับบ้านเอง แต่วันนั้น ผมดันจับฉลากได้ ผมตื่นเต้นจนนั่งทรุดแทบเป็นลม เสียงเชียร์จากคนที่มามุงดูก็เต็มไปหมด แต่ว่าผมมองหาพ่อกับแม่ก็ไม่มี แต่ก็ยังดีที่ได้พกความดีใจกลับไปที่บ้าน แม้ว่าจะต้องกลับไปอยู่คนเดียวก็เถอะ… แต่พอผมกลับถึงบ้านก็มีเสียงโทรศัพท์ที่บ้านดังขึ้น ที่มีปลายสายเป็นเสียงของอาจารย์ที่โรงเรียนที่รู้จักกับแม่เพื่อน บอกว่าผมเซ็นเอกสารไม่ครบ ให้รีบกลับมาเซ็นเอกสารด่วน ภายในเย็นของวันนี้

ระยะทางจากบ้านผมก็ต้องปั่นจักรยานออกไปหลายกิโลเมตรฝากจักรยานไว้ที่ร้านขายของที่รู้จัก แล้วก็ต้องเดินไปรอรถสองแถว ที่เหมือนจะนานมากกว่าที่จะลงจากสะพานเข้าเมือง นั่งเข้าไปในเมืองก็ซัก 20 นาทีแล้วก็ต้องเดินไปโรงเรียนอีกว่า 15 นาที สำหรับเด็กอายุสิบกว่าขวบ มันเป็นเรื่องใหญ่โตและเหนื่อยหนักมาก ผมจำลมร้อนๆแสงแดดที่แผดแสง ยามเย็นๆได้ ความรู้สึกของการปั่นจักรยานที่หนักอึ้ง ลมที่ตีหน้า แล้วความเร่งรีบยังต้องมาบังคับ

แล้วคำถามแรกที่อาจารย์ถามก็คือ “…ผู้ปกครองไม่มาด้วยเหรอ…” โชคดีที่ที่แม่เพื่อนเป็นอาจารย์ด้วยกันเลยไม่ต้องให้ผู้ปกครองเซ็นต์ นั่นคงเป็นเหตุการณ์หนึ่งที่ทำให้ผมฝัน….ผมฝันว่าผมปั่นจักรยาน มันหนัก มันเหนื่อย เหมือนมันจะไม่มีแรงปั่นต่อไป ผมฝันแบบนี้ตั้งแต่เด็กจนโตครั้งแล้วครั้งเล่า จนกระทั่งโตมาผมก็ยังฝันมันต่อไป

จำได้ว่าช่วงหนึ่งไปทำงานแถวทะเลอยู่หลายปี มันคงเหมือนอีกโลกนึง ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมหรืออีกฝั่งหนึ่งนั้นมันมีอะไร ผมไม่ฝันแบบนั้นอีกเลย…..

แต่…เมื่อคืนผมฝัน….........

 

Comment

Comment:

Tweet

เค็มเอ็ย เปลี่ยนอาชีพไปเขียนหนังสือดีกว่าไหมเพื่อน

บางทีโบคงไม่ได้เป็นเพื่อนเค็มแน่เลย
เพราะไม่ค่อยรู้เรื่องเพื่อนเลย

#4 By bakabo ลั๊ลล๊า~ on 2010-05-05 15:29

เข้มแข็งไว้
ถ้าเหงามากก็มา
มาไปม๊อบด้วยกันsad smile

#3 By sofa on 2010-04-08 09:08

เรื่องเล่าทำเอาซึมซับบรรยากาศได้มากมายทีเดียวครับ คุณเก่งมาก ๆ นะเนี่้ยdouble wink

#2 By E.T.*** on 2010-04-07 09:43

วันเวลาเก่า ๆ คงกลับมาถามหา

หรือไม่เราก็เรียกหามันเองwink

#1 By ราศีกุมภ์ on 2010-04-06 22:48