หลายคนอาจจะมีวันที่ครบรอบปี ทั้งดีและไม่ดีปะปนกันไป
แม้เวลาจะเปลี่ยนไป เราทุกคนเติบโตขึ้น อะไรหลายๆอย่างเข้ามาในชีวิต
แต่เราจะวัดมันอย่างไรล่ะ...
 
มีเพลงละครเพลงนึงที่นึกขึ้นได้อยู่เสมอๆ เสียงดังก้องอยู่ภายในหู
ความรู้สึกที่มันยังรู้สึกได้แม้ว่าตอนนี้หูทั้งสองข้างมันจะทำหน้าที่ได้ไม่ดีเท่าเดิม
แต่ความรู้สึกมันก็ยังคงอยู่
.. How do you masure a year in the life ....
เราจะวัดวันที่ผ่านไปยังไงล่ะ  
...In day light ...In sunset ...In inches ...In cup of coffee...
 
สำหรับผม 525,600 นาที ที่ผ่านไปนี้มีแต่ความลำบากและทรมาน
คำว่า..."ทรมาน"... ตั้งแต่ผมเกิดมา ถ้าคนที่รู้จักผมดีจะทราบว่าแทบจะไม่มีคำนี้ออกมาจากปากเลย
ไม่ได้แปลว่าชีวิตนี้มีแต่ความสุขสบาย หรือไม่มีความทุข์ใดๆ
แต่คำนี้มันมีแต่สร้างความลำบากให้ชีวิต
มันเหมือนเรากำหนดตัวเองไว้เสียแล้วว่า จากนี้ไปเราจะพบกับคำว่า "ทรมาน"
 
แต่คราวนี้ผมได้เข้าใจแล้วว่า ความทรมานเป็นอย่างไร
เวลาพูดคำนี้ออกมามันคงไม่ชิน
มันเรียกน้ำเสียงที่สั่นเครือ และน้ำตาที่เตรียมจะไหลออกมาได้
ตอนนี้ผมทำใจกับมันแล้วครับ
ดูแลตัวเองกันด้วยนะครับทุกคน
 
--------------------------------------
 
 
http://youtu.be/hj7LRuusFqo
 
ยอมรับว่าบางครั้งก็ท้อแท้มาก
เข้าใจแล้วว่าการคิดสั้นเพียงแค่เสี้ยววินาทีเป็นอย่างไร
แต่พอกลับมาอ่านในนี้ก็รู้สึกตื้นตันใจ อาการท้อแท้ที่มีอยู่ก็หายไป
ขอบคุณทุกคนมากครับ
 
เดี๋ยวผมจะมาเล่าตั้งแต่ต้นให้ทุกคนอ่านกัน ตั้งแต่เริ่มต้น ก่อนการผ่าตัด นอนนิ่งๆขยับไม่ได้เกือบสัปดาห์ การนอนไม่หลับกว่า 4-5 วัน อยากเดินแต่กลับรู้ว่าเดินไม่ได้ อาการอัมพฤษที่เหมือนเราใส่ชุดประดาน้ำมองเห็นทุกอย่างรับรู้ทุกอย่างแต่เราสั่งร่างกายไม่ได้ มองเห็นภาพซ้อนที่เวลาเห็นคนเยอะๆแล้วยิ่งทำให้เครียดมาก จากคนที่ไม่เคยกลัวเข็มเดี๋ยวนี้โดนฉีดยา ความดันในเลือดจะขึ้นสูงเองจะเลือดทะลักทุกที
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

เป็นห่วงนะคะ

#5 By littlecancer (27.81.15.44|27.81.15.44) on 2014-02-12 18:19

http://www.youtube.com/watch?v=64xw9doTzqs
จะบอกว่าอยู่เป็นเพื่อนแถวนี้
ขอให้ดีขึ้นในเร็ววันคับbig smile

#4 By เบน on 2013-08-26 10:09

Hot! Hot!
ความเจ็บป่วยมักทำให้จิตใจเราหดหู่ รวมถึงเมื่อร่างกายที่เคยเป็นของเรา ไม่ได้เป็นของเราเหมือนเคย
มันคงยากที่จะทำความเข้าใจ และปรับตัวกับมัน
มันคงยากที่จะซึมซับ และปรับใจเรา
หนูคงได้แต่มาเป็นหนึ่งกำลังใจเล็กให้พี่นะค่ะ

พี่ค่ะ "ชีวิตไม่สิ้น ก็ยังต้องดิ้นกันไป"
และ "ไม่มีความทุกข์ใด อยู่กับเรานาน เหมือนเช่นความสุขก็เช่นกัน"
สู้ๆ นะค่ะพี่เค็ม...

(sad smile  ต่อให้เป็นคนธรรมดาก็ไม่ชอบเข็มฉีดยา การกินยา นอนโรงพยาบาลคะ ตอนนี้หนูก็ต้องเข้าออกรพ.บ่อยเหมือนกัน แต่ถึงแม้ในคนละกรณีกับพี่ แต่เชื่อไหม? ว่าก็ใช้อะไรๆ ที่มีในรพ.ที่ดีีดี ทำให้เรารู้สึกดีแทน ประมาณ อุ้ย!! อาหารโรงอาหารที่นี่อร่อยจัง cry  ได้เจอคุณหมอที่น่ารักทุกเดือน และเริ่มทุก 2 สัปดาห์ต่อครั้งแล้ว) 

เป็นกำลังให้พี่เค็มเสมอ..ระบายส่วนหนึ่งในความคิดมาในนี้นะค่ะ ระบายมันออกมา อย่างน้อยๆ ก็ได้เขียน ได้พิมพ์ หนูจะเข้ามาอ่านเสมอคะ เท่าทีทำได้คะพี่

#3 By finch on 2013-06-03 16:34

มาเล่าให้ไวๆเลยนะ

#2 By bakabo ลั๊ลล๊า~ on 2013-05-29 10:59

เป็นกำลังใจให้นะคะbig smile

#1 By ลอยลมเล่น on 2013-05-14 17:19