NewJourney

เจ้านายเก่า..

posted on 20 Jan 2010 22:46 by kemkem in NewJourney

เมื่อวันก่อนเจ้านายคนที่ผมพูดถึงอยู่บ่อยๆ นี่แหละโทรมาหาครับ
ก็มาทักทาย สอบถามว่าเป็นยังไงบ้าง พอดีแกพาลูกค้ามาสำรวจเส้นทางแถวนี้ แล้วจะเลยไปลาว กัมพูชา เลยอยากชวนมาเจอกันซักหน่อย
แต่น่าเสียดายที่วันรุ่งขึ้น ผมต้องไปเชียงใหม่ตั้งแต่ตี 4 เลยอดได้เจอกัน
เพราะไม่ค่อยได้คุยกัน ก็เลยคุยกันยาวเลยครับ รู้สึกดีมากครับ..
แถมแกยังพูดให้กำลังใจทำงาน แล้วก็แนะแนวทางให้ อีก

“เสียงเค็มดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมากนะ
อย่างเค็มไปได้อีกไกลนะ ผมดีใจด้วย”

ไอ้ส่วนตัวผมก็ได้แต่เป็นปลื้มครับ
คำชมจากคนที่เราเคารพมันก็เป็นกำลังในการทำงานได้เป็นอย่างดีเลย

.................

มีอยู่หนนึงที่เราจัดงานเลี้ยงให้ลูกค้าหลังจากสัมนาในเขตภูมิภาคเอเชียที่กรุงเทพ เป็นบริษัทไฟฟ้าขนาดใหญ่แล้วเราก็ต้องจัดให้อย่างดี จำได้ว่าพักแต่โรงแรมหรูริมน้ำเจ้าพระยา อย่างโอเรียนเทล เพนนินซูล่า แชงกรีล่า แล้วเราก็ต้องล่องเรือลำใหญ่ชมบรรยากาศแม่น้ำเจ้าพระยายามค่ำคืน มีเรือยอร์ชสำหรับผู้บริหารระดับสูง มาเทียบท่าที่ ราชนาวิกสภา จัดเลี้ยงตอนกลางคืน ชมวิววัดพระแก้วของเรา งานหรูเชียว

แต่วันนั้นวุ่นวายมากสำหรับผมและเจ้านาย ได้แต่ยืนลุ้นกันแทบทุกนาที ตอนที่เรารอเรืออยู่ลิบๆอีกซัก 15 เรือก็จะมาเทียบท่า อีเจ๊ผู้ดูแลของบริษัท ที่มาดูแลกรุ๊ปนี้ก็มาถึงก่อน แล้วก็สั่งให้เราเปลี่ยนจากโต๊ะดินเนอร์ เป็นยืนกินแบบค็อกเทล พูดง่ายๆก็คือที่กรูเซทโต๊ะไว้ สำหรับสองร้อยกว่าคนมันให้เก็บให้หมดภายใน 15 นาที เหลือแต่เก้าอี้นิดหน่อย …..เวรของกรรม เดชะบุญที่เราใช้โรงแรมที่ทำงานมืออาชีพ แม้ว่าแทบจะรากเลือดก็ทำได้ทันก่อนเรือเข้ามาเพียงชั่วอึดใจ แต่สุดท้ายไม่อยากจะบอก ว่ามันให้เสริมโต๊ะใหม่อีกรอบ คือให้เอาโต๊ะทยอยกลับมาไว้เหมือนเดิม เฮ้ออ…. ไม่หมดเท่านี้ เราคาดว่ามันจะราบรื่นแล้ว แต่ว่าก่อนลูกค้าจะกลับ ผู้จัดการเรือวิ่งหน้าตาตื่นมาบอกว่า เรือสตาร์ทไม่ติด ……เจ้ากรรมทำยังไงดี เลยต้องถ่วงเวลาลูกค้าให้เลิกกันช้าๆ กว่าเรือจะสตาร์ทติดก็ใช้เวลาซักครึ่งชั่วโมงได้….

ผมจำได้ว่าลูกค้าไม่ได้รู้สึกกับเหตุการณ์อะไรที่เกิดขึ้นว่าเบื้องหลังเป็นยังไง แต่ที่ผมเห็นแล้วจำได้แล้วก็นึกขำตลอดเลยก็คือภาพ หัวหน้าผมควักผ้าเช็ดหน้าออกมา เช็ดหน้าทีนึง เช็ดแว่นทีนึง แล้วก็บ่น ใจเย้นนนนใจเย็นน นับครั้งไม่ถ้วนเลย…มันน่ารักจริงๆเลย

.........

ช่วงนี้อากาศก็หนาวครับ ใจคนก็หนาวเย็นไปด้วย
การอยู่คนเดียวนี่มันเหงาจริงๆเลย
ใจมันไม่เปิดรับใครเลยครับ เหมือนกับว่ามันรออะไรซักอย่าง
รออย่างไม่มีจุดหมาย.....

สู้โว้ยยยย...

posted on 23 Mar 2008 23:14 by kemkem in NewJourney

สู้โว้ยยยย.....

จะเคลียงานให้เสร็จภายในสิ้นเดือนนี้
สู้ตายยยยย......

อีลูกค้าบ้าาาาา....กรูเกลียดเมิงงงง
สาดดดดดดดดดดด.....

 

เหมือน ฟ้ามืดมีแสง
เหมือน ฝนตกหนัก แล้วมีแสงแดด ........
ในที่สุดก็ใกล้จะจบสิ้นเสียที
เหมือนโชคช่วย ตอนแรกเหมือนว่าทีท่าของการทำงานจะไม่จบสิ้นสักที
แต่ตอนนี้เพราะลูกค้าเร่งงาน งานเลยไกล้จบแล้ว
ต้นเดือนหน้านี้ก็คงเป็นงาน จุกๆจิกๆ
จะได้เลิกฟังคำบ่น จะได้เลิกกลัวเสียงด่า
เลิกตกใจเสียง โทรศัพท์เสียที
สุขภาพจิต...จะได้ดีขึ้น ซักที....

ตอนนี้ 4 ทุ่มครึ่งแล้ว
ยังต้องนั่งรอแบบ แล้วยังต้องรีบเคลียงานอีกให้เสร็จ
แต่ว่าวันนี้ไม่เหมือนวันอื่น ที่รู้สึกว่ายังมีความหวังอยู่ข้างหน้า

****
ตอนแรก ถอดใจไปแล้ว ว่าพอดีกว่า...ไม่ไหวแล้ว
แต่พอได้คุยกับ ครอบครัว กับกำลังใจของเพื่อนๆทุกคน
ทำให้มานั่งคิดว่า....

ถ้าเราทิ้งมันไป สิ่งนี้มันคงติดตัวเราไปจนตาย
ความคิดที่ว่าเราทำไม่ได้ และคิดว่ามันไม่จบง่ายๆ
ถึงมันจะยากแค่ไหน เราก็ต้องจบมันด้วยตัวเอง
ไม่อย่างนั้นมันจะติดตัวเราไปตลอด....
ถ้าตอนนี้เราผ่านมันไปได้...มันก็จะกลายเป็นสิ่งที่ภูมิใจได้...
แค่นั้นเอง....

***
แต่ดันแอบน้อยใจว่า เวลาที่เราเหนื่อยล้า
ทำไมคนที่เราอยากให้เค้าเป็นกำลังใจ ไม่อยู่ข้างๆเรา..เท่านั้นเอง...



 

เหนื่อยล้ากับการทำงานเหมือนเดิม.....
อยากให้มันจบสิ้นสักที
เหนื่อย...ล้า...อ่อนแรง...แทบขาดใจ..และกำลัง(ใจ)...

วันนี้ มีคนชวนไปทำงาน เค้าอยากให้ไปร่วมงานด้วย 
พรุ่งนี้เค้านัดเจ้านาย ให้สัมภาษณ์งาน ตอน 10 โมง
อย่างน้อยเราก็ยังรู้สึกดี ว่าที่ทำไปยังมีคนมองเห็นบ้าง

แต่ว่าก็ยังลังเลใจ....

ว่าเราอยากไปจากที่นี่รึเปล่า.....
หรือว่าเรายังอยากอยู่ต่อ......
ถ้าเกิดหางานที่ใหม่ก็ต้องอยู่ต่อ.....
เอาไงดีวะ.......

ปวดหัว....สับสน....นอนไม่หลับ....

***

ขอบคุณเพื่อนๆนะ ที่ยังทนคนน่าเบื่ออย่างผมได้
เพราะไม่รู้จะคุยกับใครครับ.....
ขอบคุณนะ....

นอนไม่หลับ

posted on 14 Mar 2008 01:37 by kemkem in NewJourney

อาการหนักครับ

พยายามนอน ก็นอนไม่หลับ...
เลยลุกขึ้นมาเปิดคอมดู เครียดจังครับ
หลับตาก็คิดเรื่องนู้นเรื่องนี้...
แล้วก็ไม่พ้นน้ำตาไหล
แต่ว่าทุกครั้งที่เสียน้ำตา มันสบายใจขึ้นนะครับ...

 ***
เปิดดูข้อความเก่าๆ...
เปิดปิดเครื่องไม่รู้กี่ที กลัวว่าเค้าจะโทรมาไม่ได้
แต่เค้าก็ไม่โทรมาจริงๆ
คงลืมกันไปแล้ว แหละ

บอกตัวเอง สู้ๆนะ ต้องทำได้สิ

 

How often....

posted on 11 Mar 2008 22:10 by kemkem in NewJourney

 

"How often do you find the right person.............?"

" ONCE"

มีคนบอกว่า เราจะจำเรื่องตอนลำบากได้ดีกว่าตอนที่มีความสุข

คุณเชื่อรึเปล่า…..

 

ผมเชื่ออย่างนั้นนะ

คงจะดีนะถ้าเราได้มีใครซักคนร่วมทุกข์ร่วมตั้งแต่เริ่มต้นด้วยกัน

จากวันที่ลำบากไม่มีอะไร

จนวันนึงความลำบาก กลายเป็นเรื่องสนุกสนาน ไว้ย้อนรำลึกมองกลับไป 

ทำไมผมไม่มีอย่างนั้นบ้างนะ...........

 

******

 

 

เหนื่อย และเครียดมาก
สภาพจิตใจไม่ดีเลย เริ่มมีหลายคนทักบ่อยขึ้น 
นอนไม่หลับมาหลายคืนแล้ว
เหนื่อย....เหงา....อยากได้กำลังใจมากครับ....
ยังดีที่ผมยังหาได้จากเพื่อนๆที่นี่...ทุกครั้ง...ขอบคุณนะครับ